درباره من
وجدان لقمه ی حلالی است که بر خوانِ هر نویسنده ای پیدا می شود، لیک این سفره ی دل که من اینجا گسترانیده ام، حلال و حرمت هر چه بر آن دست می یازید، بسته است به قدرت هضم معده تان!
خوش گوار شُربـــِ شعر است سرای من و خوش بزمِ نیوشیدن از هزار و یک شب، قصه ی ناگفته ی شهرزاد و شهزاده های ایران زمین!
این همه درک که نمی شود فراخ سینه ی برخی را از خواندنم و سنگ اتهام می شود به تردی خیال این روح!
این اندک که خوانده می شود از زبان نامتجانس من، و ترجمه می شود به هر زبان که گاه خار می شود در جان و دشنه فرو می رود در روان! ... مرا بس است که انگیزه ام قدرت پیدا کند تا نترسم از شکستن هر ناخن در خراش اندیشه های متجاوز!
آموخته ام که هر چه نوشته نمی شود را بنگارم و هر چه خوانده نمی شود بسـُـرایم.
به سرزمین سوزانِ حشایشِ تابو و سبز از شارشِ آفاق ناشناخته ،خوش آمدید.
حشایش: گیاهان خشک
شارش: حرکت پیوسته ی بارهای الکتریکی!
ادامه...
دامان طوفان خیز
کاش کسی بیاید مرا بگیرد/
از آغوش این همه دلتنگی؛
تبعید کند به دامان تو /
که
طوفان خیز است!
مرا پاره پاره جمع کردن/
از
آشوب تن ت/
خوش تر است
/
تا احتضار در بستر انتظار؛
امیر معصومی/آمونیاک
سیزدهم شهری/ور نود و چهار
اینستاگرام:
#amir_nh3
می شود تو را ...
می شود تو را آویخت
مثل قامت زنی/ پشت انتظارِ پنجره؛
یا که نه!
کوبه ی چشمِ دلواپس تو را
بر جناق و سینه ی جاده زد؛
می شود از جنازه ات گذشت
مثل یک شهیده/روی مین عشق؛
یا زنی که در مزرعه
با مخدِّر بوسه ی کسی/ خودکشی کرده است؛
می شود تو را بُرید
مثل دست سارقی / به جیب معشوقِ دیگری!
یا که بست
چون دری به روی مجرمی
که بیوه گی/جرم اوست؛
می شود تو را دَرید
چون حیای دختری/در شب زفاف جبریَ ش؛
یا که دوخت
مثل وصله ی نچسب فاحشه
بر تن زنی که شغل او/ روسپی گری ست؛
می شود تو را زدن
مثل بوسه ای به گونه ات
یا که ضربه ای روی تخت؛
می شود تو را رها کنم
چون زنی در شب عروسیَ ش
یا که معشوقه ای میان یک خوشبختی محال؛
می شود تو را پرسه زد
برای گذر از زمان
یا تمام کردن یک رمان ؛
…
…
…
ثبت تو هر کجای زندگی ممکن است
تا که نقش تو در خیال خودت/ کنار من چگونه است؟
امیر معصومی/آمونیاک
اینستاگرام:
#amir_nh3
کانال "عور/انی" (آغاز فعالیت)
سلام دوستان همیشه همراه؛
از این که بهانه ی تازه ای برای بودن در کنارتان دارم، خرسندم." عور/انی" روت و لوتِ اندیشه های " من" ی است که می خواهد با طنازی های قلم خویش، شما را به کام تخت کشاند؛ تخت کاغذ،تخت احساس، تخت شعر!
باید غنیمت شمرد هر جا که می شود دمی از حجاب جان، رخت عافیت کَند و در هوای نفْس، سینه را به سعه ی صدر کشاند؛ شاید در این هوای شیمیایی که از بوی فساد افکار و لاشه های هوس، مملو است، بشود عشقی تازه کرد اما ...
تا نمیرانی، نامیرا نمی شوی! پس ...
گاهی باید به قصد کُشت،نوشت.
تا چشم، روشن باشد به جمال دوستان، قلب به مهرتان گرم خواهد تپید و روزانه هدیه ای پیشکش حضورتان خواهم کرد.
از امروز با شروع داستان بلند"سه متر بالای بهشت" در خدمت تان خواهم بود.
روزهای دوشنبه و پنج شنبه می توانید داستان را دنبال کنید.
روز های چهار شنبه ، شما را مهمان یک موسیقی زیبا خواهم کرد.
روزهای سه شنبه با بر گزیده ی اشعاری از دوستان شاعر، کنارتان خواهم بود.
روزهای آغاز و پایان هر هفته را، با اشعار، مقالات و فتوتاپیک هایم، در خدمت تان خواهم بود.
-در برنامه ی بالا به دنبال نظم حاکم بر تقویم نگردید، من همان مردی هستم که بر کاغذ بی خط، شعر نوشتن آموخت تا جهان را به ساز خود، برقصاند.-
امیدوارم اوقات خوشی را در این میقات، بگذرانید.
سپاس از بودن همه تان
#امیر_معصومی /آمونیاک
#عور/انی：
amirmasouminh3@
https://telegram.me/amirmasouminh3
amirnh3@
***
لطفا برای آگاهی از پست های روزانه، با انتخاب گزینه "Join" به جمع ما بپیوندید.
کانال عور/انی ( تلگرام )
" عور/انی" قلم پروازی های یک روح نویسنده است در کالبدی زمینی، که نامش را امیر نهادند و نسب ش را معصومی می شناسند.
تخلصم امیر آمونیاک است؛ اگر شمه ای که از نویسش های من، ذائقه ی تنوع طلب شما را، تحریک کند، دلیل انتخاب این نام را به خوبی، درک خواهید کرد.
هر آنچه از نوشته های من، در قالب
داستان
شعر
مقاله
و
فتوتاپیک ها
تا کنون در تمام شبکه های اجتماعی، خوانده اید، را از شروع فعاایت رسمی خود که بر می گردد به مهر ماه سال نود، به انضمام کارهای جدید، در این کانال برایتان ارسال خواهم کرد.
امیدوارم عورانی های این روح نویسنده، رفیق شفیقی برای خلوت های عاشقانه و عارفانه تان باشد.
amirmasouminh3@
سپاس از بودن همه تان.
امیر معصومی/آمونیاک
مهرماه نود و چهار
