درباره من
وجدان لقمه ی حلالی است که بر خوانِ هر نویسنده ای پیدا می شود، لیک این سفره ی دل که من اینجا گسترانیده ام، حلال و حرمت هر چه بر آن دست می یازید، بسته است به قدرت هضم معده تان!
خوش گوار شُربـــِ شعر است سرای من و خوش بزمِ نیوشیدن از هزار و یک شب، قصه ی ناگفته ی شهرزاد و شهزاده های ایران زمین!
این همه درک که نمی شود فراخ سینه ی برخی را از خواندنم و سنگ اتهام می شود به تردی خیال این روح!
این اندک که خوانده می شود از زبان نامتجانس من، و ترجمه می شود به هر زبان که گاه خار می شود در جان و دشنه فرو می رود در روان! ... مرا بس است که انگیزه ام قدرت پیدا کند تا نترسم از شکستن هر ناخن در خراش اندیشه های متجاوز!
آموخته ام که هر چه نوشته نمی شود را بنگارم و هر چه خوانده نمی شود بسـُـرایم.
به سرزمین سوزانِ حشایشِ تابو و سبز از شارشِ آفاق ناشناخته ،خوش آمدید.
حشایش: گیاهان خشک
شارش: حرکت پیوسته ی بارهای الکتریکی!
ادامه...
" بند از بند گسستن "
1
در نزد زن / فتانه باشاز عشق او/ رقاصه باش
2
کمر
بزن/ تاب بده
بالا
بکش/ نشان بده
3
آرام
بکوب / بر پاشنه
محکم
بکوب / بر شانه
4
بریان
شو/ ازغیرت
عریان
کن/ از حیرت
5
پا به
پا کن/ دست به سر
جان به
لب کن/ خون جگر
6
در چشم
خلق/ مجنون باش
در پیش
زن / مفتون باش
چهارم دی ماه نود و سه
" وصله ی نا جور "
می سوزد
و می دوزد،
سر
انگشتان رها شده در سرما
وصله ی
ناجور اعتماد را به تنِ امید !
بیست و هفت آذر نود و سه
" معشوق آب کشیده "
دیر شناختمت
ور نه!
به تماشای استوای تنت
نمی ایستادم
که به فصل باران های موسمیِ عشق
بی چترِ غرور
معشوق آب کشیده ای شوم
که آفتاب چشمانت
پیراهن نجابت مرا
بیرون آورد!
تا
خشک شود/ دهانم از بس
بگویمت： " تنها نمان!"
بیست و پنج و آذر و نود و سه
" مرد عَسَق "
" درد " چیست؟
اثر گذرِ " دزدِ " غارتگر دل!
" تَرَک " چیست؟
جایِ قدم آن " تُرکِ " شیرازی بر جان!
" حال " چیست؟
نبودِ آن " خالِ " هندو در این شعر!
" شاق " چیست؟
قامت استوار مردی بی " ساقِ " سیمین!
" غَمرَه " چیست؟
شکست دل به شکنج و " غمزه " یار!
" عَسَق " چیست؟
آن مرد دشوار خویِ از " عشق " جامانده!
" سَعر " چیست؟
هر " شعر " که بر جان قلم افتد و معشوق نخواند!
واژه یاب:
غَمرَه: شدت ، سختی
عَسَق: دشوارخوی
سَعر: افروختن آتش
http://www.1doost.com/hafez/3.htm
بیست و پنج دیماه نود و سه